26.08.2026
Beyza Nur Çimen
Emekli İstediği Sigorta Statüsünü Seçebilir mi?

Yargıtay’dan Hizmet Birleştirmesine İlişkin Emsal Karar:

Emekli İstediği Sigorta Statüsünü Seçebilir mi?

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun E. 2025/565 K.2026/259 sayılı 15/04/2026 tarihli hizmet birleştirmesine ilişkin kararı; sigortalının birleştirilmesini talep etmediği hizmet sürelerinin birleştirilmesine zorlanamayacağı ve iradesine üstünlük tanınması yönünde önemli değerlendirmeler içermektedir. Ancak karar; her durumda sigortalının dilediği statüyü seçebileceği anlamına gelmemektedir. Bu yazımızda söz konusu kararın yargılama süreci, anılan kararın kapsamı, sınırları ve uygulamaya yönelik sonuçları ele alınacaktır.

A.   UYUŞMAZLIK VE YARGI SÜRECİ

Davacı, 6730 gün Sosyal Sigortalar Kurumuna (SSK), 450 gün Emekli Sandığına ve 2092 gün Bağ-Kur’a tâbi hizmetinin bulunduğunu, Sosyal Sigortalar Kanun’un şartlarını doldurduğunu ancak son yedi yıllık sigortalılık süresi içinde Bağ-Kur sigortalılığının fazla olması nedeniyle daha ağır şartlara tabi tutulduğunu (Bağ-Kur kapsamında da 9000 gün gerekmesi nedeniyle bir yıl daha beklemek zorunda kalınması, emeklilik şartlarının ağırlaşması ve daha düşük aylık bağlanması) ileri sürerek, Bağ-Kur hizmetleri dikkate alınmaksızın SSK kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması ve eksik ödemelerin faiziyle tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi, emsal Yargıtay kararları uyarınca sigortalının hizmet birleştirmeye zorlanamayacağı ve iradesinin esas alınması gerektiği gerekçesiyle, Bağ-Kur hizmetleri dikkate alınmadığında son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde SSK hizmetlerinin fazla olduğu ve bu nedenle davacıya 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümleri uyarınca aylık bağlanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

Davalı Kurum tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Hukuk Dairesi; davacının talebinin, Bağ-Kur kapsamındaki hizmetlerinin hizmet birleştirmesine dâhil edilmeksizin, SSK kapsamındaki hizmetleri esas alınarak yaşlılık aylığı bağlanmasına yönelik olduğunu, buna rağmen İlk Derece Mahkemesince talep aşılarak Emekli Sandığına tabi hizmet sürelerinin de hizmet birleştirmesine dâhil edilmek suretiyle hüküm kurulduğunu belirtmiştir. Daire, bu durumun usul ve yasaya aykırı olduğunu değerlendirerek Emekli Sandığına tabi hizmet süreleri hesaplama dışında bırakılmak suretiyle yeniden değerlendirme yapılması gerektiğine, ayrıca davacının emeklilik tarihinden dava tarihine kadar hak ettiği aylık tutarı ile fiilen ödenen aylık tutarı arasındaki farkın öncelikle davalı Kurumdan sorularak belirlenmesi ile sürece devam edilmesi gerektiğine karar vermiş ve bu gerekçelerle İlk Derece Mahkemesi kararını bozmuştur.

İlk Derece Mahkemesi, Yargıtay’ın bozma kararına karşı direnmiş; davacının talebinin yalnızca sonuç kısmı üzerinden değil dava dilekçesinin bütününün değerlendirilmesi gerektiğini vurgulamıştır. Mahkeme, dava dilekçesinin başında davacının Emekli Sandığı ve SSK kapsamındaki sigortalılık sürelerinin birlikte dikkate alınarak yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitini talep ettiğinin açıkça belirtildiğini, bu doğrultuda hüküm kurulduğunu ifade etmiştir.

Davalı kurumun direnme kararını temyiz etmesi sonrasında Dosya Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na gelmiştir. Kurul ise dava dilekçesinin bütününü incelemiş ve davacının amacının sadece Bağ-Kur hizmetlerinin dışlanması olduğunu, Emekli Sandığı hizmetlerinin aylık bağlanırken kapsam dışı bırakılması yönünde açık bir talebi olmadığını (yani Emekli Sandığı + SSK birleştirmesi istediğini) kabul etmiştir. Bu nedenle yerel mahkemenin Emekli Sandığı’nı hesaba katmasını doğru bulmuş ve direnme kararını yerinde görmüştür.

B.    KARARIN KAPSAMI VE SINIRLARI

Yukarıda değinilen kararda, üzerinde özellikle durulması gereken husus uyuşmazlığın kapsamıdır. Davacı sigortalının dava açma nedeni, SSK kapsamında yaşlılık aylığına hak kazanmak için gerekli koşulları tek başına sağlamasına rağmen, 2829 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkında Kanun uyarınca Bağ-Kur hizmetlerinin de hizmet birleştirmesine dâhil edilmesi ve bu nedenle son yedi yıllık fiilî hizmet süresi esas alınarak aylığının Bağ-Kur statüsünden bağlanmak istenmesidir.

Başka bir ifadeyle, davacının Bağ-Kur hizmetlerini dışlamak istemesinin nedeni, bu hizmetlerin emeklilik hesabında hiçbir şekilde dikkate alınmasını istememesi değildir. Zira farklı sosyal güvenlik kurumlarına tabi geçen hizmetlerin birlikte değerlendirilmesi 2829 sayılı Kanun’un temel amacını oluşturmaktadır. Davacının amacı, SSK kapsamındaki hizmetleri tek başına emeklilik hakkı kazanmaya yeterli olduğu hâlde, Bağ-Kur hizmetlerinin zorunlu olarak hizmet birleştirmesine dâhil edilmesi sonucunda son yedi yıllık fiili hizmet süresi ölçütünün Bağ-Kur lehine değişmesi ve bu nedenle dezavantajlı emeklilik koşullarına tabi tutulmasının önüne geçmektir.

Bu nedenle söz konusu karar, ilk bakışta yorumlandığı gibi sigortalıya dilediği sosyal güvenlik statüsünü seçme veya istediği hizmet sürelerini serbestçe birleştirme hakkı tanımamaktadır. Kararın ortaya koyduğu ilke; sigortalının, lehine olan sosyal güvenlik statüsünün emeklilik koşullarını zaten sağlaması hâlinde, yalnızca zorunlu hizmet birleştirmesi nedeniyle daha ağır emeklilik şartlarına tabi tutulamayacağı yönündedir.

Dolayısıyla bu karardan çıkarılması gereken sonuç, sigortalının her durumda istediği statüden emekli olabileceği değil; lehine olan statü kapsamında emeklilik koşullarını bağımsız olarak sağlayabildiği durumlarda, istemediği hizmetlerin zorunlu olarak birleştirilmesi suretiyle daha ağır emeklilik rejimine tabi tutulamayacağıdır.

C.   UYGULAMAYA YÖNELİK SONUÇLAR

1.     Bu karar, her durumda sigortalının istediği sosyal güvenlik statüsünü seçebileceği anlamına mı gelmektedir?

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı, sigortalıya dilediği sosyal güvenlik statüsünü seçme hakkı tanımamaktadır. Somut olayda davacı, SSK kapsamında yaşlılık aylığına hak kazanmak için gerekli koşulları zaten sağlamaktadır. Kararın koruduğu husus, sigortalının sırf hizmet birleştirmesi nedeniyle daha dezavantajlı emeklilik koşullarına tabi tutulmamasıdır.

2.     Bu karar, SSK şartlarını tek başına sağlamayan sigortalılar bakımından da uygulanabilir mi?

Karar bu konuda bir değerlendirme içermemektedir. Somut olayda davacının SSK kapsamında emeklilik hakkını zaten kazanmış olması, kararın temel hareket noktasıdır. Bu nedenle kararın, emeklilik hakkının ancak hizmet birleştirmesiyle kazanıldığı tüm uyuşmazlıklara aynı şekilde uygulanacağını söylemek mümkün değildir.

3.     Bu kararın uygulamadaki en önemli sonucu nedir?

Kararın uygulamadaki en önemli sonucu, lehine olan sosyal güvenlik statüsünün emeklilik koşullarını zaten sağlayan sigortalının, istemediği hizmetlerin zorunlu olarak birleştirilmesi nedeniyle daha ağır emeklilik şartlarına tabi tutulmasının önüne geçmesidir.

4.     Bu karar bundan sonra açılacak tüm davalarda aynı sonucun çıkacağı anlamına gelir mi?

Her somut olay; sigortalının hizmet süreleri, ilk sigortalılık tarihi, tabi olduğu mevzuat ve emeklilik koşulları dikkate alınarak ayrıca değerlendirilmelidir. Bu nedenle kararın, tüm hizmet birleştirmesi uyuşmazlıklarına doğrudan uygulanacak genel bir kural olarak değerlendirilmesi isabetli olmayacaktır.

 

Sonuç olarak Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı, sigortalıya mutlak bir statü seçme hakkı tanımamakta; lehine olan sosyal güvenlik statüsü kapsamında emeklilik koşullarını zaten sağlayan sigortalının, yalnızca zorunlu hizmet birleştirmesi nedeniyle daha ağır emeklilik koşullarına tabi tutulamayacağını ortaya koymaktadır. Kararın hareket noktası, davacının SSK kapsamında emeklilik şartlarını Bağ-Kur hizmetlerine ihtiyaç duymaksızın sağlamış olmasıdır. Bu nedenle kararın, emeklilik hakkının ancak hizmet birleştirilmesiyle kazanılabildiği tüm uyuşmazlıklara aynı şekilde uygulanacağı sonucuna varılması isabetli olmayacaktır. Dolayısıyla kararın uygulama alanı, somut olayın özellikleri ve bu sınırlar çerçevesinde değerlendirilmelidir.

Işıktaç Atabay is a law firm providing litigation, ADR and consultancy services. Located in Istanbul, Turkey, we serve a wide range of clients, most of whom are foreign investors operating in Turkey.

Daha Fazlasını Oku
Çalışma Alanlarımız

Şirketler Hukuku ve Birleşme ile Devralmalar
Uyuşmazlık Çözümü
Sigorta Hukuku
İş Hukuku
Aile Hukuku
Hukuki Eğitim
Yatırım Fonları
Ceza Hukuku
Fikri ve Sınai Mülkiyet Hakları
Bize Ulaşın

Telefon
+90 212 347 06 51

Faks
+90 212 347 06 52

E Mail
isiktac@isiktac.av.tr

Adres
Suat Yalaz Sokak, No.:12 Kat:6 34394 Esentepe/Istanbul
2026 © Işıktaç & Atabay Hukuk Bürosu Tarafından Tüm Hakları Saklıdır.
26.08.2026
Beyza Nur Çimen
Emekli İstediği Sigorta Statüsünü Seçebilir mi?

Yargıtay’dan Hizmet Birleştirmesine İlişkin Emsal Karar:

Emekli İstediği Sigorta Statüsünü Seçebilir mi?

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun E. 2025/565 K.2026/259 sayılı 15/04/2026 tarihli hizmet birleştirmesine ilişkin kararı; sigortalının birleştirilmesini talep etmediği hizmet sürelerinin birleştirilmesine zorlanamayacağı ve iradesine üstünlük tanınması yönünde önemli değerlendirmeler içermektedir. Ancak karar; her durumda sigortalının dilediği statüyü seçebileceği anlamına gelmemektedir. Bu yazımızda söz konusu kararın yargılama süreci, anılan kararın kapsamı, sınırları ve uygulamaya yönelik sonuçları ele alınacaktır.

A.   UYUŞMAZLIK VE YARGI SÜRECİ

Davacı, 6730 gün Sosyal Sigortalar Kurumuna (SSK), 450 gün Emekli Sandığına ve 2092 gün Bağ-Kur’a tâbi hizmetinin bulunduğunu, Sosyal Sigortalar Kanun’un şartlarını doldurduğunu ancak son yedi yıllık sigortalılık süresi içinde Bağ-Kur sigortalılığının fazla olması nedeniyle daha ağır şartlara tabi tutulduğunu (Bağ-Kur kapsamında da 9000 gün gerekmesi nedeniyle bir yıl daha beklemek zorunda kalınması, emeklilik şartlarının ağırlaşması ve daha düşük aylık bağlanması) ileri sürerek, Bağ-Kur hizmetleri dikkate alınmaksızın SSK kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması ve eksik ödemelerin faiziyle tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi, emsal Yargıtay kararları uyarınca sigortalının hizmet birleştirmeye zorlanamayacağı ve iradesinin esas alınması gerektiği gerekçesiyle, Bağ-Kur hizmetleri dikkate alınmadığında son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde SSK hizmetlerinin fazla olduğu ve bu nedenle davacıya 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümleri uyarınca aylık bağlanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

Davalı Kurum tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Hukuk Dairesi; davacının talebinin, Bağ-Kur kapsamındaki hizmetlerinin hizmet birleştirmesine dâhil edilmeksizin, SSK kapsamındaki hizmetleri esas alınarak yaşlılık aylığı bağlanmasına yönelik olduğunu, buna rağmen İlk Derece Mahkemesince talep aşılarak Emekli Sandığına tabi hizmet sürelerinin de hizmet birleştirmesine dâhil edilmek suretiyle hüküm kurulduğunu belirtmiştir. Daire, bu durumun usul ve yasaya aykırı olduğunu değerlendirerek Emekli Sandığına tabi hizmet süreleri hesaplama dışında bırakılmak suretiyle yeniden değerlendirme yapılması gerektiğine, ayrıca davacının emeklilik tarihinden dava tarihine kadar hak ettiği aylık tutarı ile fiilen ödenen aylık tutarı arasındaki farkın öncelikle davalı Kurumdan sorularak belirlenmesi ile sürece devam edilmesi gerektiğine karar vermiş ve bu gerekçelerle İlk Derece Mahkemesi kararını bozmuştur.

İlk Derece Mahkemesi, Yargıtay’ın bozma kararına karşı direnmiş; davacının talebinin yalnızca sonuç kısmı üzerinden değil dava dilekçesinin bütününün değerlendirilmesi gerektiğini vurgulamıştır. Mahkeme, dava dilekçesinin başında davacının Emekli Sandığı ve SSK kapsamındaki sigortalılık sürelerinin birlikte dikkate alınarak yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitini talep ettiğinin açıkça belirtildiğini, bu doğrultuda hüküm kurulduğunu ifade etmiştir.

Davalı kurumun direnme kararını temyiz etmesi sonrasında Dosya Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na gelmiştir. Kurul ise dava dilekçesinin bütününü incelemiş ve davacının amacının sadece Bağ-Kur hizmetlerinin dışlanması olduğunu, Emekli Sandığı hizmetlerinin aylık bağlanırken kapsam dışı bırakılması yönünde açık bir talebi olmadığını (yani Emekli Sandığı + SSK birleştirmesi istediğini) kabul etmiştir. Bu nedenle yerel mahkemenin Emekli Sandığı’nı hesaba katmasını doğru bulmuş ve direnme kararını yerinde görmüştür.

B.    KARARIN KAPSAMI VE SINIRLARI

Yukarıda değinilen kararda, üzerinde özellikle durulması gereken husus uyuşmazlığın kapsamıdır. Davacı sigortalının dava açma nedeni, SSK kapsamında yaşlılık aylığına hak kazanmak için gerekli koşulları tek başına sağlamasına rağmen, 2829 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkında Kanun uyarınca Bağ-Kur hizmetlerinin de hizmet birleştirmesine dâhil edilmesi ve bu nedenle son yedi yıllık fiilî hizmet süresi esas alınarak aylığının Bağ-Kur statüsünden bağlanmak istenmesidir.

Başka bir ifadeyle, davacının Bağ-Kur hizmetlerini dışlamak istemesinin nedeni, bu hizmetlerin emeklilik hesabında hiçbir şekilde dikkate alınmasını istememesi değildir. Zira farklı sosyal güvenlik kurumlarına tabi geçen hizmetlerin birlikte değerlendirilmesi 2829 sayılı Kanun’un temel amacını oluşturmaktadır. Davacının amacı, SSK kapsamındaki hizmetleri tek başına emeklilik hakkı kazanmaya yeterli olduğu hâlde, Bağ-Kur hizmetlerinin zorunlu olarak hizmet birleştirmesine dâhil edilmesi sonucunda son yedi yıllık fiili hizmet süresi ölçütünün Bağ-Kur lehine değişmesi ve bu nedenle dezavantajlı emeklilik koşullarına tabi tutulmasının önüne geçmektir.

Bu nedenle söz konusu karar, ilk bakışta yorumlandığı gibi sigortalıya dilediği sosyal güvenlik statüsünü seçme veya istediği hizmet sürelerini serbestçe birleştirme hakkı tanımamaktadır. Kararın ortaya koyduğu ilke; sigortalının, lehine olan sosyal güvenlik statüsünün emeklilik koşullarını zaten sağlaması hâlinde, yalnızca zorunlu hizmet birleştirmesi nedeniyle daha ağır emeklilik şartlarına tabi tutulamayacağı yönündedir.

Dolayısıyla bu karardan çıkarılması gereken sonuç, sigortalının her durumda istediği statüden emekli olabileceği değil; lehine olan statü kapsamında emeklilik koşullarını bağımsız olarak sağlayabildiği durumlarda, istemediği hizmetlerin zorunlu olarak birleştirilmesi suretiyle daha ağır emeklilik rejimine tabi tutulamayacağıdır.

C.   UYGULAMAYA YÖNELİK SONUÇLAR

1.     Bu karar, her durumda sigortalının istediği sosyal güvenlik statüsünü seçebileceği anlamına mı gelmektedir?

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı, sigortalıya dilediği sosyal güvenlik statüsünü seçme hakkı tanımamaktadır. Somut olayda davacı, SSK kapsamında yaşlılık aylığına hak kazanmak için gerekli koşulları zaten sağlamaktadır. Kararın koruduğu husus, sigortalının sırf hizmet birleştirmesi nedeniyle daha dezavantajlı emeklilik koşullarına tabi tutulmamasıdır.

2.     Bu karar, SSK şartlarını tek başına sağlamayan sigortalılar bakımından da uygulanabilir mi?

Karar bu konuda bir değerlendirme içermemektedir. Somut olayda davacının SSK kapsamında emeklilik hakkını zaten kazanmış olması, kararın temel hareket noktasıdır. Bu nedenle kararın, emeklilik hakkının ancak hizmet birleştirmesiyle kazanıldığı tüm uyuşmazlıklara aynı şekilde uygulanacağını söylemek mümkün değildir.

3.     Bu kararın uygulamadaki en önemli sonucu nedir?

Kararın uygulamadaki en önemli sonucu, lehine olan sosyal güvenlik statüsünün emeklilik koşullarını zaten sağlayan sigortalının, istemediği hizmetlerin zorunlu olarak birleştirilmesi nedeniyle daha ağır emeklilik şartlarına tabi tutulmasının önüne geçmesidir.

4.     Bu karar bundan sonra açılacak tüm davalarda aynı sonucun çıkacağı anlamına gelir mi?

Her somut olay; sigortalının hizmet süreleri, ilk sigortalılık tarihi, tabi olduğu mevzuat ve emeklilik koşulları dikkate alınarak ayrıca değerlendirilmelidir. Bu nedenle kararın, tüm hizmet birleştirmesi uyuşmazlıklarına doğrudan uygulanacak genel bir kural olarak değerlendirilmesi isabetli olmayacaktır.

 

Sonuç olarak Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı, sigortalıya mutlak bir statü seçme hakkı tanımamakta; lehine olan sosyal güvenlik statüsü kapsamında emeklilik koşullarını zaten sağlayan sigortalının, yalnızca zorunlu hizmet birleştirmesi nedeniyle daha ağır emeklilik koşullarına tabi tutulamayacağını ortaya koymaktadır. Kararın hareket noktası, davacının SSK kapsamında emeklilik şartlarını Bağ-Kur hizmetlerine ihtiyaç duymaksızın sağlamış olmasıdır. Bu nedenle kararın, emeklilik hakkının ancak hizmet birleştirilmesiyle kazanılabildiği tüm uyuşmazlıklara aynı şekilde uygulanacağı sonucuna varılması isabetli olmayacaktır. Dolayısıyla kararın uygulama alanı, somut olayın özellikleri ve bu sınırlar çerçevesinde değerlendirilmelidir.

Işıktaç Atabay is a law firm providing litigation, ADR and consultancy services. Located in Istanbul, Turkey, we serve a wide range of clients, most of whom are foreign investors operating in Turkey.

Daha Fazlasını Oku
Çalışma Alanlarımız

Şirketler Hukuku ve Birleşme ile Devralmalar
Uyuşmazlık Çözümü
Sigorta Hukuku
İş Hukuku
Aile Hukuku
Hukuki Eğitim
Yatırım Fonları
Ceza Hukuku
Fikri ve Sınai Mülkiyet Hakları
Bize Ulaşın

Telefon
+90 212 347 06 51

Faks
+90 212 347 06 52

E Mail
isiktac@isiktac.av.tr

Adres
Suat Yalaz Sokak, No.:12 Kat:6 34394 Esentepe/Istanbul
2026 © Işıktaç & Atabay Hukuk Bürosu Tarafından Tüm Hakları Saklıdır.